Oparzenie może przytrafić się każdemu – na przykład na skutek wysokiej temperatury, światła słonecznego, elektryczności czy związku chemicznego. W zależności od głębokości oparzenia oraz liczby uszkodzonych warstw skóry wyróżnia się jego trzy podstawowe stopnie: pierwszy (w którym uszkodzony jest jedynie naskórek), drugi (gdzie uszkodzeniu uległ nie tylko naskórek, ale także poszczególne części skóry) oraz trzeci (gdzie oparzenie obejmuje już całą grubość skóry). Pierwsza pomoc oraz leczenie jest uzależnione od stopnia oparzenia.

Pierwszy stopień

Uszkodzenia naskórka pierwszego stopnia to najmniej groźne oparzenia. Leczenie takich zmian zazwyczaj nie wymaga wizyty u lekarza, a z większością z nich można poradzić sobie przy użyciu środków dostępnych w aptece bez recepty. Preparaty tego rodzaju działają w sposób przeciwbólowy i chłodzący, a dodatkowo przyspieszają regenerację uszkodzonego naskórka. Pomocny może też być opatrunek hydrożelowy, którego dużą zaletą jest to, iż nie przywiera do rany. W niektórych przypadkach można założyć opatrunek jałowy, a w przypadku bolesności i pieczenia – zażyć środek przeciwbólowy.

Drugi stopień

Oparzenia drugiego stopnia są już bardziej poważne, gdyż uszkodzeniu ulega nie tylko sam naskórek, ale także część skóry. W tym przypadku także można zastosować preparaty z apteki, które wspomogą pierwszy etap terapii (wyjątkiem są środki z aloesem, który może hamować proces gojenia się rany). Częstym następstwem oparzeń drugiego stopnia są pęcherze wypełnione płynem surowiczym, których pod żadnym pozorem nie wolno przekłuwać. W takiej sytuacji konieczne może być usunięcie tkanek martwiczych, co wymaga interwencji lekarskiej.

Trzeci stopień

Oparzenia trzeciego stopnia to sytuacje zagrażające życiu (zwłaszcza wtedy, gdy uszkodzeniu ulega co najmniej 50% ciała). W przypadku takiego oparzenia leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga wielu zabiegów medycznych (w tym często chirurgicznych). W sytuacji zajęcia tkanki podskórnej oraz mięśni, ścięgien lub kości zawsze niezbędna jest interwencja chirurgiczna, a nawet przeszczep skóry. Konsekwencją takich oparzeń niemal zawsze są blizny, które leczy się specjalnymi preparatami.

Sposób leczenia oparzeń jest uwarunkowany ich rodzajem i rozległością. W przypadku stopnia pierwszego i drugiego możliwe jest całkowite wyleczenie, bez żadnych zdrowotnych konsekwencji. Oparzenia trzeciego stopnia pozostawiają po sobie blizny, przebarwienia i odbarwienia skóry.

Więcej na https://www.help4skin.pl/rany/fakty-i-mity-w-leczeniu-ran-i-oparzen